मी शिक्षणाच्या अंतिम वर्षात असतानाच व्यवसायात प्रवेश केला. २०१९ मध्ये पशुखाद्य उत्पादन युनिट सुरू केले आणि मर्यादित संसाधने किंवा अनुभवाची कमतरता यांची भीती न बाळगता प्रत्यक्ष कामातून व्यवसाय शिकत गेलो.

२०२२ पर्यंत स्थानिक बाजारपेठेवरील अवलंबित्व आणि मर्यादित भांडवलामुळे व्यवसायाच्या वाढीवर मर्यादा येत असल्याचे स्पष्ट जाणवले. परिस्थिती बदलण्याची वाट पाहण्यापेक्षा स्वतः नवी दिशा शोधण्याचा निर्णय घेतला.

२०२२ मध्ये उद्यमी महाराष्ट्रच्या निर्यात-आयात कार्यशाळा आणि डॉ. ओंकार हरी माळी यांच्या ऑनलाइन मार्गदर्शनाशी जोडले जाणे हा माझ्या प्रवासातील निर्णायक टप्पा ठरला. येथे मला केवळ सैद्धांतिक ज्ञान नाही, तर योग्य ग्राहकांची निवड, पेमेंट अटी निश्चित करणे आणि जोखीम व्यवस्थापन यांची प्रत्यक्ष अंमलबजावणी शिकायला मिळाली.

व्यवसायात आशावाद महत्त्वाचा असला तरी निर्णय केवळ आशेवर आधारित नसावेत, हा धडा आज प्रत्येक व्यवहाराचा पाया आहे.

पूर्वी

• स्थानिक बाजारपेठेवर संपूर्ण अवलंबित्व.
• मर्यादित भांडवल आणि बाजारपेठेतील जोखीम.
• निर्यातीबाबत कोणतेही ज्ञान नव्हते.

निर्णायक टप्पा

• २०२२ मध्ये उद्यमी महाराष्ट्रशी जोडले गेलो.
• पहिला आंतरराष्ट्रीय व्यवहार यशस्वीरीत्या पूर्ण केला.

नंतर

• प्रत्येक व्यवहारापूर्वी स्पष्ट पेमेंट अटी निश्चित.
• शिस्तबद्ध आयात-निर्यात प्रणाली विकसित केली.
• प्रत्येक व्यवहारातून शिकत सातत्याने सुधारणा.

जागतिक कृषी व्यापार | बहरीन, सौदी अरेबिया, UAE आणि रोमानिया | वार्षिक उलाढाल ₹५० लाख